Biedroneczki są w kropeczki

Ale czasem zdarzy się jakiś wyjątkowy okaz, któremu zamiast kropek zakwitną kwiaty ;) I co zrobić z takim nietuzinkowym egzemplarzem?

Z niemałą obawą umieściłam tego oryginalnego owada na kartce urodzinowej. Ale wierzcie mi - idealnie mi tam pasował. Bo to wszak jest czerwone, wdzięczne, przywołujące skojarzenia z błogim dzieciństwem, kiedy to śmiertelnie poważnie szeptało się  do tegoż  maleńkiego stworzenia słowa wierszyka: "Biedroneczko, leć do nieba..." A jakby tego było mało, to rzeczona biedronka jest cała ukwiecona, więc na urodziny pasuje jak ulał. Tak tłumacząc się sama przed sobą kartkę skleiłam i z bijącym sercem wysłałam w świat. Dotarła i chyba się spodobała ;)

Jak na złość na sesji zdjęciowej nie pojawił się żaden żywy okaz, nad czym mocno boleję...

Tymczasem zostawiam Was z owym ukwieconym owadem i pędzę do metryczki.
Pozdrawiam!

Inwazja

W ogóle nie było ich w planach. Nic a nic. Aktualnie powstaje kilka rzeczy jednocześnie i wpychanie się w robótkową kolejkę nie miało najmniejszych szans. A jednak... Muszę przyznać, że broniłam się rękami i nogami, kombinowałam jak by się tu... Wszystko do czasu. Kiedy w drzwiach stanęła Basia z odpowiednim ekwipunkiem, wiedziałam, że nie ma już odwrotu. Jedna zarwana noc, nieco poparzone palce i oto są. Cała zgraja! :)

Kombinacji nie było końca, pomysł gonił pomysł, ale ostatecznie efekt nas zadowolił. I wbrew temu, co ćwierkają przysłowiowe jaskółki na temat spółek, nasza ma potencjał ;))))

Pozdrawiam Was serdecznie!

Paryski szyk na imieniny

Skoro imieniny, to najlepsza będzie literka - inicjał imienia Solenizantki. Tak też zrobiłam, zwłaszcza że obok literki ustawiło się blond dziewczę w cudnej czerwonej sukience wraz z uroczym małym towarzyszem. Wszystkie elementy jak ulał pasują do Violi :)

Haft jest częścią alfabetu z paryżankami. Pozwoliłam sobie na małą modyfikację i wywaliłam paryskie zabudowania, które widniały w tle... No cóż, nie pasowały mi tym razem. ;)

Na tej kartce nie mogło zabraknąć czerwieni - ulubionego koloru Solenizantki, więc przemyciłam go pod postacią papieru - który w rzeczywistości jest bardziej czerwony niż na zdjęciu - i szydełkowych kwiatków. Żeby zaś nie było zbyt ogniście, czerwień utemperowałam beżami :) No i oczywiście, jak to u mnie, bez tiulu i perełek się nie obeszło ;)

Kartka jest już w rękach Violi, a sądząc  z jej reakcji - sprawiła troszkę radości :) I o to chodziło!

 Aż mi się cieplutko zrobiło na serduchu, gdy spojrzałam dziś na licznik odwiedzin bloga :) Widzieliście? Na początku rozgościła się dwójeczka! :) Ogromnie Wam dziękuję za te wszystkie odwiedziny! A jeśli o odwiedzinach mowa - dwie nowe duszyczki pojawiły się w Nitkach - Agnieszka Madejska-Kowalska i Jolik C-Ch - bardzo mi miło Was gościć! :)

Dziękuję za niezmiennie ciepłe komentarze i pozdrawiam Was serdecznie!

Dla mola książkowego

I to mola podwójnego - zawodowego i z zamiłowania :) Mam tylko nadzieję, że gdy mól przeczyta, to nie poczuje się dotknięty tym przezwiskiem ;)
No bo cóż podarować komuś, kto kocha książki i niebawem świętuje imieniny? Oczywista odpowiedź brzmi: książkę. Ba, pewnie, ale nie byle jaką książkę :)

Książkę, która zmieści życzenia i haft, czyli efektowną formę kartki imitującej swym wyglądem książkę.

Okładka w odcieniu czerwieni - nie mogło być inaczej. Zdobi ją monogram z inicjałem Solenizantki, oczywiście w takim samym odcieniu:)

Wewnątrz natomiast znalazło się sporo miejsca na efektowne przekazanie życzeń:

Solenizantka zadowolona, więc mogę mieć poczucie dobrze wykonanego zadania ;)

Dziękuję wszystkim, którzy już zdążyli przedrzeć się przez gąszcz moich wpisów i odnaleźli tajemnicze słowa :) Podziwiam i cieszę się ogromnie!

Ostatnio zaniedbałam witanie moich nowych gości, wybaczcie proszę to niedopatrzenie. Już się poprawiam i witam z małym opóźnieniem Hafty Magos i Sylwię Fallopia, które już od pewnego czasu zagrzały miejsce w Nitkach, a także najnowszych gości - Kreatywną TV i Violcię ML! Bardzo mi miło!

Niezdecydowanych zapraszam do urodzinowej zabawy, choć wiem, że spełnienie warunków wymaga nakładu sporej ilości czasu..

Pozdrawiam Was serdecznie!

Perypetie sercowe

To będzie opowieść o długiej wędrówce i jeszcze większych pokładach cierpliwości. Dawno, dawno temu - tak należałoby rozpocząć tę historię, niczym jakąś baśń ;) - z ognistego romansu igły i czerwonej muliny zrodziło się haftowane serduszko. Zgrabne i powabne szybko zachwyciło wielu, zaś jedna z oczarowanych nim istot zapragnęła mieć je na własność, by każdego dnia móc podziwiać jego urodę. Serduszko czym prędzej wyruszyło w podróż do oczekującej nań nowej właścicielki. Jednak niespodziewanie po miesięcznej tułaczce powróciło - smutne, zapomniane, niechciane...

Poczucie odrzucenia nie towarzyszyło mu zbyt długo, bo wkrótce ktoś inny zapragnął cieszyć się urokiem serduszka. Zadowolone, zapominając o wcześniejszym zawodzie, znów ruszyło świat, by tym razem zastać już otwarte drzwi i wyciągnięte ręce.

Pomyślicie, że w tym momencie kończy się tak historia - nic bardziej mylnego! Życie pisze najbardziej skomplikowane scenariusze. Kilka miesięcy po znalezieniu nowego domu dla serduszka, zatęskniła za nim pierwsza zakochana w nim istota. Czasem tak jest, że piękne rzeczy muszą zejść na drugi plan, bo główną rolę grają problemy, trudności i niespodziewane zawiłości losu. Właśnie one stanęły na drodze i zakłóciły pierwszą podróż serduszka. Cóż było robić? Pragnienie posiadania haftu było tak silne, że długi czas oczekiwania na jego brata bliźniaka nie zniechęcał oczarowanej nim Kobiety. I tak minęła zima, rozkwitły pierwsze wiosenne kwiaty, drzewa ubrały się w koronkowe sukienki, słońce coraz odważniej wędrowało po niebie, a serduszko wciąż nie było gotowe do nowej wyprawy. Wiosna ustąpiła miejsca letniej beztrosce, zieleń straciła swój młodzieńczy blask i ubrała się w dojrzałość, na drzewach zaczęły dojrzewać owoce i dopiero wtedy igła zakończyła swój misterny taniec dając życie nowemu serduszku.

Trzymajcie kciuki, by tym razem była to podróż tylko w jedną stronę i by czekały na naszego bohatera stęsknione, ale niezwykle cierpliwe ramiona!

Witam w Nitkach Dorotę - bardzo mi miło :)

Pozdrawiam Was serdecznie!

Ketmia róża chińska

Oj dawno nie było u mnie kartki z haftem, dawno. Nadarzyła się okazja, by nadrobić to zaniedbanie:) Po prostu  w niektórych okazji nie można nie uświetnić haftem;) I to obowiązkowo w kolorze czerwieni, bo adresatką kartki jest Promyk:)  Mój wybór padł na pewną serię kwiatową, która dodatkowo jest subtelnie ozdobiona blacworkowym szlaczkiem. W ten sposób powstała róża chińska.

Dosyć duży haft nie dał mi zbyt wiele miejsca gruncie na papierowe szaleństwo, ale i tak upchałam na kartce co nieco;)

Wnętrze kartki potraktowałam  rzeczy skromnie, ale nie mogłam zaniechać w nim czerwieni. Prezentuje się tak:

Obdarowana zadowolona, a to najważniejsze:) Kartkę wraz z paroma drobiazgami umieściłam w pudełku, które niestety nie załapało się na sesję zdjęciową. Moje przeoczenie na pewno naprawi Solenizantka, więc zajrzyjcie do Niej niebawem:)

Przypominam, że już w tym wpisie znajdują się pierwsze słowa, tworzące hasło w moim Candy. Szukajcie uważnie, notujcie i milczcie aż do 21 października. Kto nie wie, o czym mowa, odsyłam do wcześniejszego wpisu:)
Aaaa, jeszcze jedno - skąd u Was te skrupuły, co?;) Czyżbym wprowadziła aż taki terror swoim pomysłem na zabawę, że musicie mnie dopytywać, czy wolno Wam się zapisać? No co Wy?:) Przecież ja łagodna istota jestem;))) Proszę się zapisywać, warunki spełniać i o zgodę nie pytać;) No!

Ale gapa ze mnie! Izabela Hebda i Ewka J zaszczyciły mnie swoją obecnością na dłużej - gorąco dziękuję i zapraszam jak najczęściej:)

Pzodrawiam!

Pomo d'oro

Soczyste, rumiane, nakarmione słonecznymi promieniami, urzekające aromatem, kuszące barwą, noszące w sobie wspomnienie lata:) Złote jabłka - pomidory:)

Zanim przyjdzie czas na zrywanie prosto z krzaka ich nagrzanych od letniego słońca owoców, mam małą namiastkę:)

Bogactwo smaków, kształtów i kolorów:)

Odkładane wielokrotnie na bok, zmuszone do ustępowania pierwszeństwa innym, niecierpiącym zwłoki haftom, doczekały się wreszcie ukończenia, co niezwykle mnie cieszy:)

Ostatnio rozgościła się u mnie Tina J - bardzo Ci dziękuję i zapraszam jak najczęściej!:)

Pozdrawiam Was pomidorowo!;)

Powtórka

Zazwyczaj cierpię okrutne katusze, gdy muszę wyszywać po raz drugi raz już wyszyty haft. No wiem, dziwactwo, ale tak już mam;) Dlatego wyszywanie szlaczków, w których te same elementy powtarzają się w jednakowych odstępach jest dla mnie drogą przez mękę i zajmuje mi okrutnie dużo czasu. Zdarzają się jednak wyjątki:) No bo jak tu nie zacisnąć zębów, kiedy wiadomo, że sprawi się komuś ogromną radość i to w dodatku z okazji urodzin:)

Zatem bez większego szemrania chwyciłam za igłę i popełniłam hafcik, który posłużył mi już raz jako ozdoba kartki ( i właśnie wtedy wpadł w oko nowej obdarowanej:)) Oprawiłam go zupełnie inaczej niż poprzednio, ale wiernie trzymałam się jednej zasady - bez czerwieni ani rusz;) 

Wyszło coś takiego:

Jubilatka zadowolona, co jest dla mnie najlepszą nagrodą:)

Witam w mych skromnych progach Au-une, cieszę się, że postanowiłaś zostać u mnie na dłużej:)

Pozdrawiam Was serdecznie!