Nie pozwolić ulecieć myślom

Najlepiej skrzętnie je zapisać - te tytułowe myśli ;) Ale czy dziś, w dobie wszechobecnych nowinek technicznych, ktoś jeszcze docenia papier i ręczne zapiski? Postanowiłam zaryzykować i stworzyłam notatnik z duszą - w sam raz dla artystycznej duszy :) Ryzyko się opłaciło, nagrodą była wielka radość obdarowanej i obietnica skrzętnego zapisywania kartek w zeszycie. A propos - zapisują się? ;)

Nie miałam konkretnego planu, notatnik zaprojektował się sam ;) Cała reszta zatańcowała w rytm melodii wygrywanej przez haft, a że była ona niebiesko-brązowa, to rozumiecie jak to się skończyło ;)

Bez koronek, sznureczków nie mogło się obejść, znacie mnie przecież ;) Zależało mi, by całość była stonowana i lekka, nieprzeładowana i gustowna i chyba co nieco  w tej kwestii udało się osiągnąć ;)

Dziękuję Wam za serdeczne przyjęcie kartek z ostatniego wpisu! Przemiło się czytało Wasze słowa!

W Nitkach pojawiła się ostatnio Asa 6niebo - jest mi niezwykle miło Cię gościć!

Z przyczyn oczywistych, o tej porze roku robótki idą chwilowo w odstawkę ;) Pierniki i choinka dopominają się o uwagę, więc trzeba im oddać sprawiedliwość ;)

Pozdrawiam Was serdecznie!

Paryski szyk na imieniny

Skoro imieniny, to najlepsza będzie literka - inicjał imienia Solenizantki. Tak też zrobiłam, zwłaszcza że obok literki ustawiło się blond dziewczę w cudnej czerwonej sukience wraz z uroczym małym towarzyszem. Wszystkie elementy jak ulał pasują do Violi :)

Haft jest częścią alfabetu z paryżankami. Pozwoliłam sobie na małą modyfikację i wywaliłam paryskie zabudowania, które widniały w tle... No cóż, nie pasowały mi tym razem. ;)

Na tej kartce nie mogło zabraknąć czerwieni - ulubionego koloru Solenizantki, więc przemyciłam go pod postacią papieru - który w rzeczywistości jest bardziej czerwony niż na zdjęciu - i szydełkowych kwiatków. Żeby zaś nie było zbyt ogniście, czerwień utemperowałam beżami :) No i oczywiście, jak to u mnie, bez tiulu i perełek się nie obeszło ;)

Kartka jest już w rękach Violi, a sądząc  z jej reakcji - sprawiła troszkę radości :) I o to chodziło!

 Aż mi się cieplutko zrobiło na serduchu, gdy spojrzałam dziś na licznik odwiedzin bloga :) Widzieliście? Na początku rozgościła się dwójeczka! :) Ogromnie Wam dziękuję za te wszystkie odwiedziny! A jeśli o odwiedzinach mowa - dwie nowe duszyczki pojawiły się w Nitkach - Agnieszka Madejska-Kowalska i Jolik C-Ch - bardzo mi miło Was gościć! :)

Dziękuję za niezmiennie ciepłe komentarze i pozdrawiam Was serdecznie!

Krok w dorosłość

Plany były ambitne, skończyło się jak zwykle;) Typowe:) Krzyżyków postawiłam niewiele, za to poszalałam z papierem, realizując przy tym pierwsze założenie. Co tym razem powstało? Komplet dla pewnej panny, wkraczającej niebawem na ścieżkę dorosłości, na który składają się dwa pudełka - jedno papierowe, w którym skrywa się okolicznościowa kartka, drugie - drewniane, choć szczelnie opatulone papierem, które może skrywać drobny prezent jednocześnie samo będąc prezentem. A wszystko utrzymane w ciepłych beżach, lekkich brązach, słodkich pomarańczach i pobrzmiewającą tu i ówdzie nutką kobiecości.

Na początek okrągłe drewniane pudełko, którego wieczko ozdobiłam haftem, zaś każdą pozostałą ściankę okleiłam papierem.

Oczywiście nie obeszło się bez motylków, tasiemek i ozdobnego drewnianego serduszka po wewnętrznej stronie wieczka.

Potem nadszedł czas na wykonanie kartki. Pomysł kiełkował w głowie jakiś czas, wyobraźnia podpowiadała nowe rozwiązania. A propos wyobraźni - przydałoby się chociaż chwilę na nią ponarzekać... No bo jak można być tak dwulicowym? Z jednej strony jest nieoceniona, gdy trzeba skomponować ze sobą materiały, dobrać kolory, zrobić "coś z niczego" - chwała jej za to. Ale czemu milczy jak zaklęta, kiedy trzeba się skupić na sprawach przyziemnych - ot, choćby wybór wielkości tekturek. Na pudełku skrywającym kartkę miał widnieć napis - "18 urodziny Oli". Miał, bo moja kochana wyobraźnia nabrała wody w usta, kiedy ja głowiłam się nad rozmiarami literek i w konsekwencji zamówiłam za duże... Napis musiał się drastycznie skrócić, przez co moje polonistyczne oko cierpi wyjątkowe katusze, ale tak to bywa - umiesz liczyć, licz na siebie...

A pudełko skrywa w swym wnętrzu kartkę:

z dziewczęcą sukienką w serduszka, ubraną w tiul i koronkę, z perełkami na dekolcie, wiszącą na wieszaku. Do tego różane tło, przeszycia, przedarcia, trochę tuszu i ciepłe pomarańczowe barwy.

Jak myślicie, spodoba się Jubilatce?

Na koniec muszę się pochwalić wyjątkowym prezentem, jaki podarowała mi Bożenka Kto Bożenkę zna, ten wie, że jej prace są wykonane po mistrzowsku, idealnie skomponowane, z bogactwem detali, po prostu piękne! Teraz także i ja mam takie bożenkowe cacko:) - niezbędnik każdej hafciarki w pięknych szaro-różowych klimatach z motywem róż tak uwielbianych przez Bożenkę! Cudo!

Piękny, prawda?:) Bożenko - DZIĘKUJĘ!!! Możesz być pewna, że bardzo ciepło o Tobie myślę, nie tylko wtedy, gdy haftuję:)))

Witam serdecznie Izę Hadam - bardzo się cieszę, że zawędrowałaś do mnie:) Rozgość się wygodnie!

Pozdrawiam Was serdecznie!

Na cynową rocznicę

Tak małżeńską receptę pisze mądrość zdrowa,
Że niech się z mądrą głową żeni mądra głowa;
Lecz gdy ich jest brak wielki, każe przykład mnogi,
By z mądrymi nogami poszły mądre nogi;
A gdy los mięsza członki przez mądrość surową,
Niech nogi wiodą głowę lub rządzą się głową.
Lecz z ludźmi zwykle bywa, mówiąc bez przymówki,
Że złożyć jedną głowę muszą dwa półgłówki.

C. K. Norwid

Podobno stare przesądy głoszą, że ślub w maju nie wróży szczęścia. Romantyczna majowa atmosfera służy miłosnym uniesieniom, ale ślubowaniu "że Cię nie opuszczę aż do śmierci" to podobno już niekoniecznie. Zaprzecza temu para moich znajomych, którzy właśnie w maju, dokładnie dziesięć lat temu przysięgali sobie wieczną miłość. Chciałam jakoś uczcić to ważne dla nich wydarzenie i podarować im jakiś drobiazg.

Przygotowałam kartkę i dwie serduszkowe - jakże by inaczej;) - zawieszki. Prezenty dotarły już do nowych właścicieli, spodobały się, więc mogę bez naruszania tajemnicy Wam je pokazać.

Motywem przewodnim kartki jest wyhaftowana na lnianej kanwie para dwóch gołąbków siedzących na kwitnącej gałązce. W hafcie dominuje biel i róż, dlatego wokół tych kolorów skomponowałam całą kartkę. Ubrałam ją w biało-różowy papier, dodałam tiulowe tasiemki i kokardki. Nie mogło się obyć bez serduszek - tych stemplowanych, ale również niezwykle oryginalnych - z brzozowej kory, które niedawno otrzymałam w prezencie. Zaś wewnątrz kartki wykorzystałam sporą ilość białych szydełkowych kwiatków.

W zawieszkach dominuje zaś beż. Na kremowej kanwie wyhaftowałam monogramy - inicjały imion małżonków, dodałam, koronkę, beżowe kokardki z kluczykami i podszyłam z tyłu beżową bawełną.

Pozdrawiam Was serdecznie!

B jak Beata

Dawno nie nadgryzłam niczego zębem czasu, wiec kiedy tylko nadarzyła się okazja, natychmiast zabrałam się za postarzanie:)

Potrzebowałam prezentu urodzinowego w kobiecym klimacie. Wymyśliłam szkatułkę na drobiazgi z monogramem. Literkę "B" wyszyłam w ciepłym bordowym odcieniu, wijące się wokół niej pnącze zrobiłam w jaśniejszym kolorze - w beżu. Bazując na tych kolorach postanowiłam skomponować całość.

Charakteru nadały detale - beżowa taśma ozdobna i wiśniowa kokardka z kluczem, choć aparat uparł się, żeby pokazać Wam ją na czerwono i żadne argumenty do tego bezdusznego sprzętu nie docierają;)

Wnętrze wyłożyłam bordowym filcem.

Bez szaleństw, nadmiaru ozdób, ale wydaje mi się, że całkiem nieźle - jak myślicie?

Ostatnio zaroiło się u mnie od nowych gości, których serdecznie witam i zapraszam w każdej wolnej chwili!:) Dołączyły do mnie: Zadziergana Owieczka, Ewita, Małgorzata Garbulińska, Zrobiony Świat i Ewa - dziękuję Wam gorąco!

Niezmiennie dziękuję Wam wszystkim za liczne odwiedziny i przemiłe komentarze!

Pozdrawiam serdecznie!